Historikk.com
Frå dei første spora til dagens Bergsøy – historier, arkiv, idrett og milepålar samla på eitt sted.
Historia, kampane og augeblikka frå Bergsøy stadion.
Egil Leikanger blei oppnemnd til Stadionnemnda.
Den nye grasbana blei sådd.
Første kamp på Bergsøy stadion: 1–2 mot Åndalsnes.
Om lag 2346 tilskodarar mot Tornado, etter registrerte publikumstal.
2302 tilskodarar mot Bodø/Glimt, etter registrerte publikumstal.
Siste kamp på den gamle grasbana, 3–1 mot Spjelkavik.
I 1966 bad formannskapet Bergsøy om å peike ut ein representant til arbeidet med ei sentralidrettsbane. Egil Leikanger fekk vervet i Stadionnemnda. Stadig fleire motstandarar spelte på gras, medan Bergsøy framleis hadde grusbana i Huldalen. Nokre ville difor heller legge gras i Huldalen enn å vente på eit nytt stadion. I 1969 blei banesituasjonen særleg vanskeleg då Bergsøy skulle spele kvalifisering til 3. divisjon.
Bergsøy fekk ikkje bruke Huldalen til opprykkskampane, men fekk dispensasjon til å spele heimekampane der i 3. divisjon i 1970. Vilkåret var at grasbana skulle bli klar i 1971. Arbeidet med den nye bana blei likevel forseinka: banedekket sokk, og dreneringa i den myrlendte grunnen fungerte dårleg. Sunnmørsposten omtala problema 12. oktober 1970.
Ein stor dugnadsgjeng sådde den nye grasbana i september 1971. Sunnmørsposten oppgav måla til 107 × 69 meter. Klubben håpte på ein mild haust, men vinteren med mykje barfrost førte til at bana ikkje kunne takast i bruk våren 1972. Kampane mot mellom andre Langevåg, Sunndal, Herd og VRF måtte framleis gå på grus.
Bergsøy sin første siger på den nye grasbana kom mot Ørsta. Kampen enda 3–2, og Arnljot Worren, Knut Teige og Rune Vike scora måla. Dermed var ei ny epoke i klubbhistoria i gang.
Endeleg kunne Bergsøy spele på gras. Den første kampen på Bergsøy stadion gjekk mot Åndalsnes 20. august 1972. Gjestane vann 2–1, og Fred Frantzen scora Bergsøy sitt første mål på den nye bana. Bjørn Prytz var linjedommar, medan Rune Vike blei den første Bergsøy-spelaren som fekk bestemannsprisen på stadion.
Etter to tap på dei tre første kampane på den nye grasbana fekk Bergsøy ei imponerande heimeperiode. Frå 6. mai 1973 til 24. august 1975 gjekk laget 25 seriekampar utan tap på stadion. Rekka enda med 1–2 mot Aksla, ein kamp som fekk stor betydning i opprykksstriden. Opplysningane er henta frå den historiske gjennomgangen; løpande rekordstatistikk blir rekna frå kampdatabasen.
Publikumsinteressa var særleg stor kring 1980 og 1981. Mot Tornado i 1980 er det oppgitt om lag 2 346 tilskodarar, medan kampen mot Bodø/Glimt i 1981 hadde eit registrert publikumstal på 2 302. Desse tala er oppgitt i det historiske materialet.
I 1984 byrja arbeidet med å gjere stadion til eit fylkesfriidrettsanlegg. Det omfatta mellom anna nytt kunststoffdekke, drenering, utvida svingar og langside, treningslys og bygg ved tribunen. Etter kampen mot Sandviken 6. mai 1984 måtte Bergsøy spele andre stader medan anleggsarbeidet gjekk føre seg. A-laget kom tilbake mot Ellingsøy 9. august 1985, men tapte 1–2. Ordførar Charles Remø stod for den offisielle opninga 14. september 1985.
Før seriestarten i 1988 var ei ny tribuneutbygging gjennomført, med 300 tribuneplassar. Bergsøy markerte opninga med 7–0 mot Hessa.
Til serieopninga i 1996 var det kome 250 nye meter med spennbetongelement. Samla hadde stadion då om lag 500 meter tribune. Den første kampen etter oppgraderinga enda med 1–2 mot Hødd 2.
Ei rekkje bilete frå 2004 og 29. mars 2005 dokumenterer den gamle grasbana, tribuna, spelarbenkane, kiosken og området rundt stadion. Dei viser korleis anlegget såg ut før den seinare ombygginga.
Den 20. august 2010 spelte Bergsøy sin siste kamp på den gamle grasbana og vann 3–1 mot Spjelkavik. Seinare blei anlegget bygd om til kunstgras og fekk namnet Havila stadion.
I den siste kampen på det gamle grasdekket vann Bergsøy 3–1 over Spjelkavik. Gustav Pettersen scora to mål og stod også for det siste målet på grasbana. Datoen var nøyaktig 38 år etter den første kampen på gras 20. august 1972.
