Det blei en jamn kamp der Bergsøy tok tak i kampen frå start av og faktisk fekk en god sjanse allereie etter 10 sekund, men Bergsøy sin spelar gløymte å skyte. Det blei utover i omgangen mykje nestensjansar uten at dei virkelige gigasjansane dukka opp. Friskast offansivt før pause var kanskje Sander Vike som var spelevillig, mens Elias Holstad Walaunet hadde kanskje 4 tunellar på Ørsta sin høgreback men uten at det blei noko meir farlige sjansar ut av det. Han blei etterkvart litt frustrert fordi det virka som han sjølv meinte han burde fått meir ut av situasjonane.

Og situasjonar, jau Franjo Tepuric var i scoringsposisjon, men fekk en forsvarar i ryggen og begge endte i bakken. Det kunne vore at enkelte dommarar hadde blåst straffe på den, men det blei heller ingen store protestar på at dommaren ikkje gjorde det. Ørsta fekk ein stor sjanse som Pedro redda, mens den andre sjansen som kom til Ørsta medførte kun til at angriparen fekk strekk og måtte byttast ut, så det var på en måte det som skjedde før pause.

Etter pause tok det 66 minutt før den store Bergsøysjansen kom, men det såg lenge ut til at kampen kunne ende mållaust. Ettter 78 minutt skjedde det likevel dagens første jubel da Sander Vike slo inn en presis corner. Franjo gjekk i duellen, ballen flaug forbi og traff en forsvarar før den gjekk imål og dermed 1-0. Det var forløysande for et Bergsøylag som kanskje var litt småstressa fordi målet aldri kom.



Da Sander blei felt på 20 meter så steppa Enrique Crespo Søvik fram og sa han ville ta det. Pang over muren og nede i sitt venstre hjørne, altså til høgre for keeper. Keeper slengte seg ikkje engang, fordi skuddet var hardt og presist. Og da var kampen avgjort.



Bergsøy vann, Franjo blei kåra til dagens bestemann.