Rune starta på A-laget i backposisjon, men blei ein skikkeleg midtbanekrigar med kapteinsbindet på arma.

    Med over 16 år som A-spelar og 206 kampar for Bergsøy er han høgt oppe på klubben sin adelskalender.

    Årets spelar i Bergsøy i 1999.

Rune Frantsen

    Rune Frantsen står med 206 kampar og 36 mål for Bergsøy sitt A-lag. Han presterte også kanskje eitt av tidenes mål på Bergsøy Stadion – eit susande brassespark i ein kamp mot Langevåg i 1999.

    Han fekk debuten heime mot Hasundgot i 1993 i backposisjon, og scora sitt første mål på bortebane mot Godøy i 1995.

    Han spelte 23 kampar for Hødd i perioden 2000–2001, og spelte blant anna i ein minnerik kamp mot Rosenborg der lagkamerat Lars Ivar Moldskred til slutt blei den store helten i straffesparkkonkurransen.

    Ei duracellkanin. Ein fotballspelar som starta på A-laget som back før han blei sett fram på midtbana. I Hødd var han både midtstoppar, midtbanespelar og ving, før han kom tilbake til Bergsøy og fekk prøve seg som spiss i kvalifisering til opprykk.

    Men vi kjenner han først og fremst som midtbanesjef i Bergsøy.

    Han var aldri den høgste på bana, men Rune Frantsen er ein av tidenes Bergsøyspelarar. Ein krigar og kaptein som gjekk fram som eit godt eksempel og trøkka til i duellane.

    Ein gong slengde Historikk.com seg med armane først for å stoppe Rune i godt driv under ei grastrening. Grabba tak rundt beina så det blei ei god felling. Rune flirte og sa det var slik han ville sjå meir av.

    Innsats og vilje.

    Han spelte på A-laget frå 1993 til 2009, og var såleis med på to opprykk – i 1995 og 2009 – og er nummer 10 på A-laget sin adelskalender med sine 206 kampar.

    Han har scora 36 seriemål for klubben og er dermed på 17. plass blant laget sine storscorarar gjennom tidene. Han opplevde også opprykk med Hødd i 2000.

Dei første idrettsåra

    I 1986 deltok Rune i Bergsøyløpet og blei i si årsklasse berre slått av Stian Elvesæter. I Valder-løpet året etter kom han på ein 5. plass.

    Han hoppa 3,23 meter i lengde og kasta 6,08 meter i kulekast. Så imponerte han i Bergsøyleikane ei tid etterpå og fekk det lengste kulestøtet med 6,67 meter.

    Men det var på fotballbana han skulle vise seg mest fram.

    Frå 1988 spelte han i småguteserien, der Bergsøy vann si avdeling etter fem sigrar, to uavgjorte og ein målforskjell på 40-6.

    Sigmund Nymark hugsar at Rune var to år yngre enn resten av laget, men han «var så knallgod og sprong heile tida» at han tok han med.

    «Han var så liten veit du, så til avslutningsfesten hadde eg kjøpt han ein pitteliten pokal.»

    Snart stod det i avisa at det imponerande laget hadde 87-5 i målforskjell, og at laget hadde god teknikk og speleforståing med Kjartan Fagerlund som trenar.

    På smågutelaget i 1990 scora Rune, Lasse Myrhol og Frank Sverre Skorpen måla då Åram blei slått 5-1.

    I 1993 var Rune med og vann Romjulscupen som laget sin yngstemann. Avisa skulle få rett i spådommane sine:

    «Rune satte eit verdig punktum med briljant scoring like før slutt. Her ser BIL ut til å ha fått fram ein finslepen teknikar som laget trulig vil få mykje glede av.»

Debuten på A-laget

    Det er frå 1993 han startar å spele på A-laget. Før seriestart imponerte Rune Frantsen på venstrebacken under Tor Meinseth som trenar.

    Både Rune og Lasse Myrhol var 16 år og blei omtalte som teknisk gode spelarar med fin teknikk og overblikk.

    Rune Frantsen sin debut på A-laget kom i seriepremieren mot Hasundgot. Rune løyste oppgåvene sine på høgrebacken på ein fin måte.

    Då Bergsøy tapte 3-1 for Spjelkavik blei Rune og backkollega Kenneth Pettersen omtalte som laget sine beste spelarar.

    I kampen etterpå, då Bergsøy spelte 2-2 mot Aksla, blei Rune igjen kåra til laget sin beste spelar med sitt fornuftige backspel.

    «Årets funn Rune Frantsen», stod det om Rune då Bergsøy vann 2-0 mot Vigra.

    Men snart blei han skada, og kom ikkje tilbake på fotballbana og backposisjonen før i mai 1994. Han kom tilbake med eit smell då han scora fire mål for juniorlaget i ein 8-3-siger borte mot Hasundgot.

    På A-laget var det fleire unge spelarar som no hadde kome meir og meir med. Vegard Fiksdal, Geir Sandnes og Arild Kvalsund stilte opp saman med Rune Frantsen på eit bilde med tittelen «sterk og ung firkløver».

    Då Bergsøy avslutta vårsesongen 1994 ved å slå VRF 2-1 blei Rune Frantsen igjen banens beste med fornuftig backspel både offensivt og defensivt.

    Det blei no sett spørsmålsteikn ved om ikkje Rune, med sine kreative evner, burde få sjansen lenger framme på laget. Dette tok Vestlandsnytt opp igjen seinare på hausten då laget ikkje lenger hadde moglegheit til å rykke opp:

    «Det hadde tildømes vore svært interessant å sjå konstruktive Rune Frantsen i ein sentral midtbaneposisjon.»

Midtbanekrigaren

    Dette skjedde i 1995 då Bergsøy starta å spele 4-3-3 med Rune Frantsen, Lasse Myrhol og Geir Sandnes på midtbana og Vegard Fiksdal og Olav Elias Torset på flankane.

    Tom Beddari hadde overtatt trenarrolla og laget såg lovande ut.

    Bergsøy vann 3-2 mot Hareid i ein treningskamp og Rune var blant målscorarane. Han scora også eit flott mål då Bergsøy slo Godøy 4-0, og Bergsøy starta å vise styrke i 4. divisjon.

    1995-sesongen blei ein suksess. Rune scora fire mål då Bergsøy sikra opprykk til 3. divisjon.

    Då Bergsøy blei kretsmeister etter å ha utklassa Hasundgot 4-1, blei Rune Frantsen kåra til banens beste.

    Han var no ein terrier på midtbana som knapt tapte ein einaste duell.

    «Den lille faste pluggen. Vinner det meste i nærkamp. Hode av gullverdi.»

    Brathaug om Rune Frantsen

    Frå 1995 til 1999 spelte Rune det meste av kampane for Bergsøy. For kvart år blei han ein viktigare spelar.

    Framfor 1997-sesongen var Rune Frantsen ei viktig brikke på laget som den defensive midtbanespelaren. I fleire kampar utmerka han seg som den mest markante spelaren med si utrettelige arbeidsmoral.

    I 1998 var Rune kaptein for laget, og han dirigerte troppane sine frå midtbaneposisjonen. Han utmerka seg også på Sunnmørsposten sin spelarbørs og fekk stadig poeng for prestasjonane sine på bana.

1999 – i sitt livs form

    I 1999 var Rune i storform.

    «Banens desidert beste spelar var Bergsøykaptein Rune Frantsen som leverte nok ein praktkamp. Sterk, teknisk god, fint overblikk og med herlig fightervilje. Rune ser ut til å være i sitt livs form.»

    Mai 1999

    I juni 1999 scora han kanskje sitt livs mål – eit mål som blei omtalt som tidenes mål på Bergsøy Stadion.

    Kampen mot Langevåg hadde blitt spelt i 43 minutt. Bergsøy fekk corner. Frå straffefeltet og med ryggen mot mål satsa Rune maksimalt på eit brassespark og fekk stjernetreff.

    Ballen gjekk som eit prosjektil i nettet utan at keeper Roy Henriksen rakk å bevege ein finger.

    Sjølv ikkje legendariske Zico kunne gjort det betre, stod det i Vestlandsnytt. I Sunnmørsposten blei han omtalt som «Runaldo».

    I august 1999 sa trenar Per Rune Tødenes at Rune var ein spelar som var undervurdert og moden for større oppgåver.

    I oktober var det klart at Rune hadde blitt Årets spelar i 3. divisjon på Sunnmøre, etter at han gjekk til topps på Sunnmørsposten sin spelarbørs.

    Han vann kåringa framfor Robert Sogge og Kim Bjørge.

    Samtidig gjekk han i samtalar med Hødd. Lars Ivar Moldskred var også Hødd-aktuell, og begge skreiv under for klubben i Ulsteinvik seinare i oktober 1999.

    Rune hadde no spelt seks sesongar på Bergsøy sitt A-lag, og noko av det siste han gjorde før han gjekk til Hødd var å score tre mål i ein 6-0-siger mot Åheim i innandørs-KM.

    Rune blei også kåra til Årets Bergsøyspelar sesongen 1999.

    «Lysluggens store løpskapasitet og kondisjon kombinert med god teknikk og pasningsoverblikk har naturlig nok gjort han ettertraktet.»

Hødd

    Hødd spelte i 2. divisjon, men hadde håp om å kome seg tilbake til 1. divisjon.

    Rune Frantsen såg ut til å bevege seg lenger bakover på bana igjen, og danna no midtstopparparet saman med Øyvind Halkjelsvik.

    Den første scoringa hans for Hødd kom i juni 2000 då Hødd slo Fyllingen 3-2. Rune blei matchvinnar fem minutt før full tid.

    Han spelte på høgrekanten og headda knallhardt i mål eit innlegg frå Morten Moldskred.

    «Heia Bergsøy», var det enkelte som ropte på tribuna.

    Hødd rykte opp til 1. divisjon med 12 poeng klaring ned til Fyllingen.

    I 2001 hadde Hødd mange gode spelarar. Sindre Eid, Geir Televik, Tommy Sylte og Andre Nevstad var nøkkelspelarar. Men laget sleit i serien og låg tredje sist då dei fekk sjølvaste Rosenborg på besøk i cupens 3. runde.

    Andre Nevstad måtte stå over kampen, og Hødd måtte gjere forandringar på laget.

    I staden for ein flat firar var Tommy Sylte trekt fram, og Rune Frantsen var ein markert bakarste mann på midtbana i ein diamantformasjon.

    Endeleg fekk han prøve seg i favorittposisjonen sin, og han takka for tilliten ved å spele ein kjempekamp.

    Hødd – Rosenborg 2-2, 6-3 etter straffar.

    Geir Televik hadde utligna åtte minutt før slutt. Det blei uavgjort etter ekstraomgangar.

    I straffesparkkonkurransen bomma Frode Johnsen og Christer George, samtidig som vertane scora på alle sine fire straffespark. Rosenborg blei slått ut av 3. runde i cupen.

    Ikkje minst Lars Ivar Moldskred fekk også vise seg fram då han redda dei avgjerande straffesparka.

    Rune blei ei potet som blei prøvd litt her og der. Han fekk spele ein kamp mot Raufoss på venstreback, men dette gjekk ikkje så bra.

    I november 2001 var det nok i Hødd. Rune skulle bygge hus og returnerte til Fosnavåg.

    I desember viste han seg fram i Romjulsturneringa då han og Oddmund Vågsholm scora to mål kvar i finalen. 5-0 over Bergsøy.

Tilbake i Bergsøy

    Forsterkinga Rune hadde mykje å seie for Bergsøy-laget, og sesongen 2002 gjekk laget ubesigra gjennom 3. divisjon.

    22 kampar: 18 sigrar og 4 uavgjort.

    Etter 1-1 heime mot Averøykameratane i kvalifisering til 2. divisjon satsa Bergsøy defensivt på bortebane og sette Rune Frantsen opp som spiss.

    Laget fekk ein skeiv start med utvisning og tapte etter kvart 0-5 for eit betre lag.

    2003-sesongen var tøff for Bergsøy, som lenge låg i nedrykksstrøbbel.

    Det heile skulle avgjerast heime mot Stordal i Huldalen i siste serierunde. Sjølv med siger var ikkje plassen i divisjonen sikra, men Bergsøy måtte vinne for å ha eit håp.

    Dei andre resultata gjekk etter kvart Bergsøy sin veg, men laget sleit med å få mål på Stordal som spelte klokt i forsvar.

    Det skulle gå 77 minutt før det viktige Bergsøy-målet kom:

    Eit skot frå Rune Frantsen som berga laget i 3. divisjon.

Dei siste åra

    I 2004 var Rune spelande hjelpetrenar. Før sesongstart var han også prega av eit dårleg kne som gjorde at han kanskje vurderte å legge opp.

    Men lagkapteinen scora årets første mål på eit stjernetreff frå 25 meter då Bergsøy vann mot Spjelkavik i serieopninga.

    Han gjennomførte ein ny god sesong, og i desember dreiv han restitusjonstrening etter operasjonar i kneet.

    Vidare hadde han starta å arbeide offshore, noko som uansett avgrensa speletida. Men ein så viktig spelar måtte ein alltid prøve å få med seg.

    Også i mai 2007 håpte ein at Rune skulle gjere nye comeback etter ryggproblem.

    Ein januardag kom Rune på ei Bergsøy-trening i Kulturhuset der laget tok ein 40-meters test og pip-test for å teste hurtigheit og kondisjon.

    Rune Frantsen kom opp på nivå 14,2 og slo med det resultatet 23 av dei andre spelarane.

    Han bekrefta dermed ryktet om at han var ein lettrent spelar. Han blei berre slått av Paul Kåre Remøy, Kjetil Paulsen og Harald Haugen.

    Han spelte ikkje kampar i 2006 og 2007, men spelte 11 kampar i 2008 og 8 kampar i 2009.

    I juni 2009 vann Bergsøy heile 5-0 mot opprykkskandidat Blindheim, faktisk etter å ha spelt 80 minutt med ein mann mindre.

    Det vellukka trekket den kampen var at Rune kom inn som midtstoppar, samtidig som spiss Frank Sverre Skorpen gjekk ned som midtbanespelar. Dermed styrte Bergsøy kampen trass i at laget var ein mann mindre.

    Den siste kampen Rune deltok i på A-laget meiner vi var borte mot Åmdal i 2009.

    Rune Frantsen har også vunne Romjulsturneringa 9 gongar totalt, og er ein av turneringa sine kongar.